စိတ္ေနာက္ကို
ခိုးရႊာလိုက္ခ်င္ေရ
နင့္ကို
ၾကက္ေပါင္ တိုက္ပီးနိန္ကတ္ေတ .....။
နင့္ အခ်စ္က
အစြာပိုင္စြာေရာင္
အေခ်ခါ
ဖင္မွာ ၀ဲေပါက္ေပါက္လို႔ဂါ
ခံရေရ ငါ့မွာ
ႏွလံုးသားတိ နာ
သီြးတိရပ္
ျခီတိ၊လက္တိ
ျဗျဗန္းတုန္ေရ ေဒ........
နင္ဇာျဖစ္လို႔
ငါ အသဲတိကို
မုန္႔သန္း ေထာင္းေရပိုင္
ေထာင္း နိန္စြာေလ ခ်စ္ေခ် ......
မိုင္ေပါင္း ယုဇနာက
အလြမ္းတိ ေျခာက္ပိႆာ နန္႔
အရႈးတစ္ပိုင္း ခ်စ္ငတ္ၾကီးကို
စာနာ နားလည္ပီးဘလင္
ဘုေသ်ွ...............။
ေအးေမာင္(ရင္အုံေတာ္ဓာတ္)
၁၆၊၁၁၊၂၀၀၉
Warmly Welcome to Arakan (ဘုရားသာသနာျမီ ေမာင္ရို.ရခိုင့္ဌာနီ)
ရခိုင္ေမာ္ဒန္ေရာ့(ခ္) (Arakan Modern Rock)
Friday, 27 November 2009
သငယ္နာမစင္ အခ်စ္
Posted by KingMarayu at 09:44 0 comments
Labels: ရခိုင္ကဗ်ာ
ဆင္းရဲျခင္း၏သားေကာင္မ်ား
ဆင္းရဲျခင္း၏ သားေကာင္မ်ား
.....................................
(၁)
ဇာလူက စတိုက္လိုက္ေတမီးေလ့ မသိ၊ သေဘာက္ဇာေတာ တစ္ေတာလံုးေလာင္ပါလားသည္။ ေဒသေဘာက္ဇာေတာ ဆံုးလ်ွင္ ေျမာက္ဘက္အစြန္းက ေကာက္ရိုးပံုတိကို မီးစြဲေလာင္လိမ့္မည္။ ေကာက္ရိုးပံုတိ မီးစြဲေလာက္ကြ်မ္းလ်ွင္ ျပာပံုဘ၀ ကိုခ်က္
ခ်င္းေျပာင္းလဲလားသည္။ ျပာကို မိုးခါ ကြ်ဲမစား၊ အခင္ၾကီး သံၾကီးေအာင္ တစ္ေယာက္ ခြ်ဲတိအလံုးလိုက္က်လ်က္၊ ဇြဲမေခ်ာဘဲ အိမ္းေလွးခက္ႏွင့္ မီးကို ျငိမ္းသတ္ရန္ၾကိဳးစားနိန္သည္။ ၾကည့္ရစြာ ရင္ဆာဖို႔ ေကာင္းပါသည္။ အျငိဳးတၾကီးႏွင့္ ၾဟိ့ကို တိုးတိုး လာေသာ ေဒ မီးဟုန္ၾကီးကို အိမ္ေလွးခက္ေခ်တစ္ခက္ႏွင့္ ဘေဇာင္ဘင္ အန္တု ႏိုင္ပါဖို႔ေလ့......။ ဂေကာင္းမၾကာလိုက္ အခင္ၾကီး သံၾကီးေအာင္ အိမ္ေလွးခက္ကို မီးဟုန္ၾကီးက ေဒါသတၾကီးႏွင့္ ၀ါးမ်ိဳးလိုက္သည္။
အခင္ၾကီးသံၾကီးေအာင္တစ္ေယာက္ မိမိ အသက္ကို ဖက္ႏွင့္ထုပ္လ်က္ မီးေတာၾကီးထဲက ျပီးလႊားထြက္လာလိုက္ရသည္။ ကံေကာင္းသည္ ခႏၵာကို မီးမစြဲလီ။ လႏွင့္ၾကာေအာင္ က်င္ကိုင္ခရေသာ သူပိုင္ဆိုင္ေသာ ေကာက္ရိုးပံုၾကီး ၂ လံုး ၂ မိနစ္အတြင္း ျပာဘံုအျဖစ္သို႔ ေျပာင္း
လဲလားသည္။ အခင္ၾကီး သံၾကီးေအာင္ တစ္ေယာက္ မ်က္ရည္ကိုသုတ္၊ လက္သီးဆုပ္လ်က္ အားမတန္လို႔ မာန္ေလ်ာ့လိုက္ရသည္။ ဇာတ္လမ္းကို ေဒေလာက္ႏွင့္ မတန္းသိမ္ပါ။ မိသားစုကို လုပ္ေကြ်းနိန္ေသာ သူ႕ကြ်ဲတစ္ျခံ အသက္ဆက္ေရး အခင္ၾကီးတစ္ေယာက္ သခ်ၤာတြက္ရလီသည္။
(၂)
ဘ၀သည္ အလြန္ဘင္ဆန္းၾကယ္ပါသည္။ နားမလည္ႏိုင္မႈႏွင့္လဲျပည့္နိန္ပါသည္။ ကံသည္ အလုပ္ဟု ဘုရားကေျပာပါသည္။ ဆင္းရဲလို႔ မလႈဴႏိုင္၊ မလႈဴႏိုင္လို႔ ဆင္းရဲသည္ဟု ဘုန္းၾကီးတိ ဆံုးမတတ္သည္။ တစ္ခါတလီ ကံသည္ အလြန္ဘင္ နားလည္ရခက္တတ္ျပီး၊ အလုပ္ကို တနားေလ့ မျငိမ္းေအာင္ လုပ္နိန္ေရ လႈတိကိုဘင္ ျခီႏႈန္းသတ္ပနာ ဆင္းရဲေအာင္ဖန္တီးပါသည္။ ကံ၏ ချဗားသတ္၊ သေရာ္မႈေအာင္တြင္ ရခိုင္ျပည္ဟိ ေလာင္ဗြန္းရႊာက ရႊာသားတိ အလႈးအလဲခံရသည္။ မိုးထဖ (၅) နာရီမွ ထလ်က္ ညနိန္ ၇ နာရီ အခ်ိန္ထိ မနားမနိန္ အလုပ္လုပ္ေဂေလ့ ေဒရႊာသားတိ ထမင္းတစ္လုပ္လုပ္ကို အႏို္္င္ႏိုင္စား၍ဘ၀ ဆက္ရေသာ အျဖစ္ကုိၾကည့္လ်င္ ကံဆိုသည္မွာ အလုပ္ဟု ဆိုေသာ ဘုရားစကားကို တစ္စိေခ်ေလာက္ ဘ၀င္မက်ခ်င္ပါ။
ေက်ာင္းနိန္ေပ်ာ္၍စာေတာ္ရမည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ထားေသာ ျမန္မာအစိုးရပညာေရး ေဆာင္ပိုဒ္သည္ ဒါေခ်ခိုင္ရို႕ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ရို႕အတြက္ အဖရိကတိုက္က လႈရိုင္းတိကို စတားဘတ္(ခ္) ေကာ္ဖီအေၾကာင္းလားေျပာခီစြာႏွင့္တူသည္။ ေၾကြးေၾကာ္ျခင္းသည္ အာဏာဟိလူတန္းစားတိအတြက္ ပါးစက ျပဳတ္က်လာေသာ အသီေကာင္ သနားခါးလူ ေဖာ္မ်ဴလာတစ္မ်ိဴးျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။
၃၈ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ အပႈခ်ိန္သည္ ဖဲသာဟိ၊ပညာတတ္လူတန္းစားတိအတြက္ သီေအာင္ဘင္
ပႈျပင္းေသာ္လည္း ဒါေခ်ခိုင္ရို႕ေမာင္ႏွမရို႕အတြက္ အိုေအစစ္ကို ေယာက္ဖေခၚသည့္ ေဖာ္မ်ဴလာ တစ္မ်ိဴးျဖစ္သည္။ တေတာက္ပႈေသာ နီေရာင္ေအာက္တြင္ ရီခမ္းငါးၾဟာရေသာ လူသားတစ္ေယာက္ ၀မ္းေရးသည္ ၁ နာရီလုပ္လွ်င္ ၁၀ ေဒၚလာရေသာ ရခိုင္သားတစ္ေယာက္ ၀မ္းေရးထက္ ဒႆနဆန္သည္ဆိုလ်င္ အကြ်န္မွားပါဖို႔လား။ ႏီြရာသီ ရီခန္းငါးၾဟာရေသာ အလုပ္သည္ ကမၻာေလာက္ အႏၱရာယ္မ်ားပါသည္။ အခိုက္မတန္႔လ်င္ ျမီြကိုက္၍ရပ္ေစာက္ ေခ်ာလားႏိုင္ပါသည္။
သရီဖိနပ္၀ယ္၀တ္ရန္ ျမန္မာအစိုးရမွ သတင္းစာက တိုက္တြန္းနိန္ေသာ္လည္း သတင္းစာဆိုသည္မွာ ဒါေခ်ခိုင္ရို႕အတြက္ ကုလားဘက္မွာ ပဲစိႏွင့္ဖက္စားရေသာ အရာ၀တၳဴတစ္မ်ိဳးသာျဖစ္ပါသည္။ Safety First ဟုဆိုေသာစာတန္းသည္ ထမင္းကိုထင္းႏွင့္ခ်က္၍ ဘ၀ ဆက္ရေသာ လူသားတစ္ေယာက္အတြက္ အလုပ္မျဖစ္ပါ။
ရခိုင့္ပင္လယ္ေအာက္တြင္ရိွနိန္ေသာ သဘဘ၀ ဓာတ္ငိြ႔သည္ ကပ္စိနည္းသေဌး တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။ ရီခန္းငါးရွာ၍ အသက္ဆက္ရေသာ ဒါေခ်ခိုင္ရို႕ ေမာင္ႏွမတိကို ရခိုင္သဘာ၀ အရင္းအျမစ္မ်ားသည္ အဖတ္မလုပ္ကတ္ပါ။
ဘ၀သည္ အလြန္ဘင္ဆန္းၾကယ္ပါသည္။ နားမလည္ႏိုင္မႈႏွင့္လဲျပည့္နိန္ပါသည္။ ကံသည္ အလုပ္ဟု ဘုရားကေျပာပါသည္။ ဆင္းရဲလို႔ မလႈဴႏိုင္၊ မလႈဴႏိုင္လို႔ ဆင္းရဲသည္ဟု ဘုန္းၾကီးတိ ဆံုးမတတ္သည္။ တစ္ခါတလီ ကံသည္ အလြန္ဘင္ နားလည္ရခက္တတ္ျပီး၊ အလုပ္ကို တနားေလ့ မျငိမ္းေအာင္ လုပ္နိန္ေရ လႈတိကိုဘင္ ျခီႏႈန္းသတ္ပနာ ဆင္းရဲေအာင္ဖန္တီးပါသည္။
(၃)
အဖိုး ေမာင္သံလႈ တစ္ေယာက္ ဒီဇင္ဘာလ အခ်မ္းတိကို ျခီႏႈန္းသတ္ပနာ သူ႔လက္စြဲေတာ္ရင္းတန္းၾကီးကို ထမ္းလ်က္ ကြ်ဲကူးျမစ္ကမ္းကို ျခီဦးတည့္လာသည္။ ဖိနပ္မစီးႏိုုင္ေသာ သူျခီေထာင္မ်ားသည္ သံတုန္းပိုင္မာသည္။ ဆီလီစူးႏွင့္ ဖက္ရန္စူးတိက အဖို႔ ေမာင္သံလႈ ျခီေထာက္ကို အန္မတု၀့ံကတ္။" ဆင္လားလမ္းမလို" ဆိုေသာ စကားပံုသည္ လႈသားစင္စစ္ျဖစ္ေသာ အဖိုးေမာင္သံလူတြက္ မွန္ကန္နိန္သည္ကို အ့ံၾသစြာတိြရပါသည္။
ဆက္ရန္..........။
ေအးေမာင္(ရင္အုံေတာ္ဓာတ္)
Posted by KingMarayu at 09:41 1 comments
Labels: ရသစံုလင္ ေဆာင္ပါးရင္ျပင္
Friday, 2 October 2009
အခ်စ္ျငိ
အခ်စ္ျငိ
...............
အမုဒၵယ ၾကိဳးတစ္ပင္
ကမာငင္နိန္လို႔
ယူဇနာ အသ်ဴတစ္ရာ က
ငါ........
တဗ်င္းလြမ္းနိန္ရေရ....
သိုက္လိုက္ခံလိုက္ရေရ
ငါ ႏွလံုးသား ...
စပါးၾကီးျမီြ ညိဳ႕ခံထားရေရ
ၾကက္မေခ်ပိုင္
ဇာကိုဘင္ လားလား
နင့္မ်က္ႏွာ
ငါ.... ရင္မွာ.....
လ တစ္ရာ ပ လို႔..........
ေအာ္.........အခ်စ္ အခ်စ္
တူးလားေကေလ့
၀ဲမသတ္ႏိုင္
ခါး --လားေကေလ့
ေခ်ာကလက္ေခ်ပိုင္
ငါ မ်ိဳခ် မိနိန္ေရ ဂါ..........
ငါ ...ေရ
ရီမ်ိဳး ကမ္းတင္
ေကာက္ဆရီပင္ ေခ် တစ္ပင္
ယေကေလ့.....
နင္နန္႔က်မွ
ငါ့ ႏွလံုးသားတိ
ရမ္းေပါက္တိုက္ပနာ
အညာရီေပါက္ေကေလ့
အဂုက်မွ
ျငိမွာ ကပ္ ကပ္လို႔ .....................။
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၂၈၊၀၉၊၀၉(၂၀:၄၀)
Posted by KingMarayu at 18:45 0 comments
Labels: ရခိုင္ကဗ်ာ
Saturday, 12 September 2009
ရခိုင့္ အသိစိတ္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲျခင္း
................................................
ဘီစီ ၆ ရာစုအလယ္၌တည္းထားကိုးကြယ္ခေသာ မဟာျမတ္မုနိကိုယ္ပြားေတာ္ျမတ္ရာဇ၀င္ကုိရခိုင္လူမ်ိဳးတိုင္းသိကတ္သည္။ ျမတ္ဘုရားသ်ွင္သည္ ေသလာဂီရိေခၚေက်ာက္ေတာ္ေတာင္ထိပ္တြင္ရပ္နားေတာ္မႈလ်က္ ရကၡပႈရတိုင္းဓညအား ဗ်ာဒိတ္ေတာ္
မြတ္ၾကားသည့္အေထာက္ထားတိကို ရခိုင္ေတာင္ေပါက္ၾကီးေက်ာက္စာမ်ားတြင္ မွတ္တမ္းတင္ထားခကတ္သည္။ ျမတ္ဘုရားေရာက္ျခည္ေတာ္ကို ရခိုင္၊ ရဟန္း သ်ွင္လႈရို႕ ၾကည္ညိုမဆံုးျဖစ္နိန္ကတ္ပံုကို မ်က္စိႏွင့္မွန္းၾကည့္လွ်င္ဘင္ၾကည္ႏႈးမူတိျဖစ္မိသည္။
ယင္းသို႔ေသာ ၾဟည္လ်ားလွသည့္တခ်ိန္တစ္ခါက ၾကီြးသြန္းရုပ္ထုေတာ္ၾကီးကို ရကၡပႈရသားတိ သြန္းလုပ္ခကတ္သည့္သမိုင္းတစ္ရပ္သည္ကမၻာ့လူသားမ်ားဆိုင္ရာ အသိညာဏ္တိုးတက္ေျပာင္းလဲပံုႏွင့္ဆက္စပ္ယူသင့္ပါသည္။ ၾကီြးသြန္းအတတ္ပညာမ်ားမဟိသေလာက္ယွားပါးနိန္ေသာ ထိုေခာတ္ထိုအခါက ရခိုင္လႈမ်ိဳးမ်ားသည္ ယင္းသို႔ေသာ လက္ရာေျမာက္သည့္ရုပ္ထုေတာ္ျမတ္ၾကီးကို သြန္းလုပ္ႏိုင္သည္္ကိုသံုးသပ္ေလ့လာၾကည့္လ်ွင္ ရခိုင္မ်ား၏ အသိညာဏ္တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈသည္ အံ့မခန္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
လႈသားမ်ား၏ အသိညာဏ္ေျပာင္းလဲတိုးတက္ပံုကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ႏိုင္ေသာ ကမၻာေပၚမွ အျခားေသာအေထာက္အထားမ်ားမွာ 2750 BC ခန္႕ေလာက္ကတည္ထားခေသာ ပီးရမစ္ မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ပီးရမစ္ တည္ထားမႈရို႕သည္ အႏွပညာလက္ရာ အလြန္ပင္
အဆင့့္ျမင့္လွျပီး၊ေဆာင္လုပ္မႈဆိုင္ရာ အတတ္ပညာမွာလည္း အသားပါလွသည္။ အဆာက္အဦးတစ္ခု ေဆာင္လုပ္လွ်င္ ေဆာက္လုပ္သည့္ အတက္ပညာႏွင့္ အႏွပညာသာမက၊ Team Work လို႔ေခၚေသာ အတူတကြပႈေပါင္းလုပ္ေဆာင္မႈတိ ေရာ
ထီြးနိန္သည္။ လႈသားသဘာ၀ အရ ပႈေပါင္းလုပ္ေဆာင္မွ ဇာအရာမဆိုေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ပႈေပါင္းလုပ္ေဆာင္ကတ္ရန္ေလ့လူသားမ်ား၏အသိသဘာ၀စိတ္မွ လံႈ႕ေဆာ္ပီးတတ္သည္။ ေဒနိန္႕ ကမၻာၾကီးသည္ေဒပိုင္ေခာတ္မွီတိုးတက္လာသည္မွာလူသားမ်ား၏ပႈေပါင္းလုပ္ေဆာင္ျခင္း၏တစ္ေဒသရလတ္ဟုဆိုလ်ွင
္ဇာသူကမွမျငင္းႏိုင္ပါ။
ဘီစီ ၆ရာစုဆိုေသာအခ်ိန္သည္ ကမၻာေပၚထက္က လူသားမ်ားတိုးတက္မႈအစမဟုတ္ပါ။ ထိုအခ်ိန္ထိုအခါက အကြ်န္ရို႕ကမၻာၾကီး၏ တစ္ခုလံုး ေတာနက္မ်ားဖံုးလႊမ္းနိန္လိမ္႔မည္။ လူသားမ်ားအမ်ားစုသည္ အမဲလိုက္ျခင္းျဖင့္အသက္ဆက္ခြင့္တာ၀န္ကိုထမ္း
ေဆာက္ထားကတ္လိမ့္မည္။ကမၻာၾကီး၏မ်ားစြာေသာတိုင္းျပည္ သို႔မဟုတ္ လႈမ်ိဳးစုအႏြယ္မ်ားသည္ တသီးပုဂၢလ နိန္ထိုင္လ်က္ဟိကတ္လိမ့္မည္။ ယဘင္ယေကေလ့ ရခိုင္မ်ား၏ အတူတကြ ပႈေပါင္းပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ လႈ႕က်င့္၀တ္မ်ားခ်မွတ္ျခင္း၊
အႏွပညာႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရးအတက္ပညာမ်ားသည္ ထိုေခတ္ထိုအခါႏွင့္ႏွိင္းလ်ွင္ မယံုေလာက္ေအာင္ဘင္တိုးတက္ေျပာင္းလဲနိန္သည္။ ယင့္ခ်င့္ေတာင္မကသိမ့္ဘဲ ရခိုင္မ်ားသည္ ထိုရာစုမတိုင္ခင္ခါကင္ ျမိဳ့ျပႏိုင္ငံမ်ားတည္ေထာင္ႏိုင္ခကတ္သည္။ ဘီစီ၆ရာစုေႏွာင္းပိုင္းကာလမ်ားတြင္ရခိုင္အေတြးအေခၚမ်ားသည္ ေဒနိ ရခိုင္လူ႔အဖြဲအစည္း၏နီထိုင္ပံုကိုဘင္သက္ေရာက္လ်က္ဟိမ့္သည္။ ဗုဒၵ၀ါဒ အေျခခံေသာ လူ႕က်င့္၀တ္မ်ားသည္ရခိုင္လူ႔အဖြဲ႕အတြင္း ဘီစီ ၆ရာစုကပင္ အစပ်ိဳးလာသည္ဆိုလ်ွင္ အကြ်န္မျငင္းပါ။
ရခိုင့္အသိစိတ္တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ေျမာက္ဦးေခတ္တြင္ထိပ္ဆံုးကိုေရာက္ဟိလာသည္။ေျမာက္ဦးေခာတ္ရခိုင္အေတြးအေခၚမ်ားသည
္အိမ္နီးခ်င္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အေနာက္ဥေရာပႏိုင္ငံတစ္ခ်ိဳ႕ဘင္အကိုင္းသတ္ႏိုင္ေၾကာင္းသမိုင္းတိကေဖာ္ျပပါသည္။
ေျမက္ဦးေခတ္တြင္ ရခိုင္စာပီ၊အႏွပညာ၊ဂီတ စသျဖင့္ ဘက္စံုက တိုးတတ္လာခသည္။ ရခိုင္စာပီႏွင့္ ရတု၊လကၤာမ်ားသည္ ရိုးမကိုေက်ာ္လ်က္ျမန္မာျပည္ကိုဘင္လႈပ္ကိုင္ႏိုင္ခသည္။ အိမ္ၾဟိ့စံမင္းခေမာင္း၏ အထိမ္းေတာ္ၾကီးျဖစ္ေသာ ဥကၠာပ်ံအမတ္
အား ရခိုင္သံတမန္အနိန္ျဖင့္အင္း၀ကိုေရာက္စဥ္ ျမန္မာဘုရင္က ရာဇသၾကၤန္နာမည္ျဖင့္ ေျမွာက္စားဖႈးသည္။ အဂုေခတ္ ဒီမိုကေရစီဟုထင္ယွားလာေသာ အေတြးအေခၚစနစ္တစ္မ်ိဳးသည္ ရခိုင္ေျမာက္ဦးေခတ္တြင္ ၾဟင္သန္နီေၾကာင့္ေလ့လာသိဟိရသည္။
ဥကၠာပ်ံမွ အင္း၀ပေဒသရာဇ္ စနစ္ကိုမၾကိဳက္၍ေ၀ဖန္သည္ကို အမ်က္ထြက္ေတာ္မႈေသာ ျမန္မာအင္း၀ ဘုရင္သည္ ဥကၠာပ်ံအား ေျမက္ဦးသို႔ အယင္ျပန္ခိုင္းဖႈးသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ အေထာက္အထားတိကိုသံုးသပ္ျခင္းအားျဖင္း ရခိုင္ရို႕အုပ္ခ်ဳပ္ပံုစနစ္
သည္ တစ္ျခားအိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ကြာျခားမႈဟိလိမ့္မည္။
ေဆာက္လုပ္မႈဆိုင္ရာအႏွပညာဘက္တြင္လည္း ရခုိင္ရို႕သည္အံ့မခန္းတိုးတက္ေျပာင္းလဲနိန္ေၾကာင္းသမိုင္းတိက ေျပာျပနိန္ပါသည္။ေျမာက္ဦးေခတ္အဆက္ဆက္ကတည္ထားကိုးကြယ္ခေသာ ဘုရား၊ပုထိုး၊သိမ္ေတာ္မ်ား၏ ေဆာက္လုပ္မႈဆိုင္ရာစြမ္းရည္သည္ ကမၻာတြင္စံတင္ေလာက္ႏိုင္သည္။ ေက်ာက္တံုး၊ေက်ာက္စိုင္မ်ားႏွင့္တည္ထားကိုးကြယ္ခေသာ ထိုပုထိုးေတာ္ အဆူဆူရို႕သည္ ရခိုင္မ်ား၏ အသိစိတ္တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈအဆင့္ဆင့္သက္သီမ်ားျဖစ္သည္။ ထုကၠန္ပုထိုးေတာ္ၾကီးတည္ေဆာက္ပံုကိုအေနာက္ႏိုင္ငံကပညာသ်ွင္တစ္ခ်ိဴ႕ကပင္ခ်ီးက်ဴးထားျပီးရခိုင္မ်ား၏တိုးတက္ခပံုသည္
မေခေၾကာင္းမွတ္ခ်က္ျပဳကတ္သည္။
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၁၁၊၀၉၊၀၉
Posted by KingMarayu at 01:06 0 comments
Labels: ရသစံုလင္ ေဆာင္ပါးရင္ျပင္
Friday, 28 August 2009
ဘရဘေရ ျပိဳကြဲေသာအခါ
ဘရဘေရ ျပိဳကြဲေသာအခါ
................................
ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ပြားမႈ၊ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္က်ေရာက္မႈ၊ ချပားသတ္အာဏာသိမ္းယူမႈ မ်ားသည္ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္အား ကင္ဆာလိုက္စားပိုင္ ဆယ္စုႏွစ္အတြင္းဆားမရ၊ရီမရ ဘရဘေရ ျပိဳကြဲမႈတိဘက္ကို ဦးတည္ဇီသည္။ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္က်ဆံုး
နီသည္ကို လိမ္ညာ၍မရႏိုင္ပါ။ဘဇာေၾကာင္းဆိုေသာ္ ထိုအရိပ္အေရာင္မ်ားသည္ ျပည္သူမ်ား၏ မ်က္လံုးတြင္ေရာင္ျပန္ခတ္နီျခင္းေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ကမၻာေပၚတြင္ တစ္ဘီလီယံမ်ွေသာ လူထုသည္ ဘရဘေရ ျပိဳကြဲမူ၊အရိပ္အႏၱရာယ္သန္းနီေသာ တိုင္းျပည္မ်ားတြင္နီထိုင္လ်က္ဟိကတ္ပါသည္။
တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ တိုင္းျပည္ေဂါင္းေဆာင္မ်ားသည္ မိမိရို႕၏ တိုင္းျပည္တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကို ျပိဳင္ဘက္တိလက္သို႔ရီစက္ခ်ထားရျပီး တိုင္းျပည္၏ျမိဳ့ေတာ္တိကိုရာ တြယ္ကပ္ထားရသည္။ အစိုးရအမ်ားစုသည္ ျပည္သူမ်ား၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္တိကိုပင္လုပ္ပီးႏိုင္စြမ္းမဟိကတ္ပါ။ လုပ္လဲလုပ္ပီးခ်င္စိတ္မဟိကတ္ပါ။ အစိုးရအမ်ားစုသည္ အာဏာအလြဲသံုးစာလုပ္မႈ၊ အက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမႈမ်ားႏွင့္ ျခီတိုင္ယိုင္နီကတ္သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ တည္ျငိမ္မႈမဟိေသာ တိုင္းျပည္သည္တြင္းဆံုးက်မည္လကၡဏာဘက္ကိုဦးတည္နီသည္။ ထိုသို႔ေသာတိုင္းျပည္မ်ားသည္ ကမၻာၾကီး၏ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျခိမ္းေျခာက္နီေသာေျဗာက္အိုးစနက္တန္မ်ားလည္းျဖစ္သည္။
ယင္းသို႔ေသာတိုင္းျပည္မ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္၀ါဒ၊ရာဇ၀တ္ဂိုင္းတိႏွင့္မ်က္ကန္းႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းတိေပါက္လာဇီရန္ ၾကက္ဥအပႈပီကိရိယာတိႏွင့္တူသည္။ ယင္းသို႔ေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္ ထိုသို႔ေသာတိုင္းျပည္မ်ား၏အားနည္းခ်က္ကို မိမိရို႕၏အခြင့္အေရးအထူးအျဖစ္ျမင္တတ္ကတ္သည္။ ဥပမာ ျပရလ်ွင္ျမန္မာႏိုင္ငံ၏မတည္မူတိကိုအခြင့္ေကာင္းယူလ်က္ ရခိုင္ျပည္အား ႏွစ္ပိုင္းပိုင္းရန္ၾကံနီေသာ မူဆလင္အုပ္စု(ရခိုင္အေခၚ ကုလား)၊ဆိုမားလီးယားမွ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕မ်ား၊အာဖကန္မွာ တာလီဘန္ စသည့္အဖြဲမ်ားပါ၀င္သည္။
ပထ၀ီအနီအထားမ်ားသည္လည္းတိုင္းျပည္တစ္ျပည္ ဒဏ္ရာရလြယ္၍ မတည္ျငိမ္မူတိဘက္သို႔ရပ္ေစာက္က်လားဇီႏိုင္သည္။ တည္ျငိမ္မႈမဟိေသာအိမ္နီခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားေၾကာင့္လည္းတိုင္းျပည္တစ္ျပည္သည္အႏၱရာယ္ရင္ဆိုင္ရႏိုင္သည္။ အီရတ္စစ္ပြဲမ်ား
ေၾကာင္း ဒုကၡသည္အညာရီေပါက္မူမ်ားကိုဆီရီးယား ႏိုင္ငံကခံစားသည္မ်ားကိုသံုးသပ္ၾကည့္ပါ။ အကြ်န္ရို႕ႏွင့္အပါးဆံုးဥပမာမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ျမန္မာ၊ရခိုင္ဒုကၡသည္မ်ားအညာရီေပါက္မႈျဖစ္သည္။ လူဦးေရအလြန္တရာမ်ားျပားလွေသာ ဘိန္းကလားေဒ့ခ်္ႏို္င္ငံ
သည္ အထူးစပါယ္ခ်ယ္စိန္ေခၚမႈတိ္ကိုရင္ဆိုင္နီရသည္။ အက်ိဳးဆက္မ်ားအျဖစ္ ထိုစိန္ေခၚမႈမ်ားကိုအကြ်န္ရို႕ရခိုင္ျပည္ကလည္းခါးစီးခံနီရသည္။ ကမၻာေပၚဟိ ခ်ပ္(ဒ္)ႏိုင္ငံသည္လည္း ႏိုင္ငံ၏အေျခခံစီးပြာေရးမႈတိခ်က္မွတ္ရာတြင္ အယႈံးတိႏွင့္ရင္ဆိုင္နီရသည္။
ေျမၾသဇာမေကာင္းမႈ၊ရီရဟိမႈနည္းပါးမႈဟိေသာကုန္းျမင္႔ႏိုင္ငံမ်ားသည္လည္းႏိုင္ငံ၏လိုအပ္ခ်က္တိကိုျဖည့္ဆည္းႏိုင္ရန္စိန္ေခၚမႈတိႏွင့္
ရင္ဆိုင္ရတတ္သည္။ သံယဇာတေပါၾကြယ္၀ေသာ ကမၻာေပၚဟိ ရခိုင္ျပည္ ႏွင့္ ကြင္ဂို တိုင္းျပည္မ်ားသည္ထိပ္တန္းမွအဖယ္ခံထားရသည္။ စြမ္းအင္ၾကယ္၀မႈ၊ေက်ာက္သံပတၱျမားေပါမ်ားျခင္းမ်ားသည္ တိုင္းျပည္၏ တကိုယ္ေကာင္းဆန္ေသာ လႈ႕မလိုင္အတန္းအစားတိအၾကား ဟခရီက်ျပိဳင္ဆိုင္မူတိဘက္ကိုဦးတည္ဇီကာေနာက္ဆံုးတြင္ တိုင္းျပည္သယံဇာတက်ိန္စာသင့္မႈတိႏွင့္က်င္ကိုင္ကတ္ရသည္။
ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္သမိုင္းဆိုင္ရာ တင္းၾကပ္နီေသာအေျခအနီမ်ားေၾကာင္းလည္းတိုင္းျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားယွဳပ္္ထီြးစီႏိုင္သည္။ အာဖရိကတိုက္၏ထိပ္တန္းငါးႏိုင္ငံသည္အေကာင္းဆံုး သက္သီျဖစ္သည္။ " ကိုလိုနီနယ္ခ်႕ဲရို႕ ဆီးေဆာက္ကေရာက္ ေျမတိုင္း
တာသတ္မွတ္မူတိစြာ လူမ်ိဳးစုတိအၾကား သဘာ၀မက်ေရ ျပည္နယ္တိျဖစ္ေပၚဇီပါေရ" ဟု Fund Of Peace အဖြဲဥကၠဌ Paulline H.Baker မွေျပာသည္။ ယင္းသို႔ေသာ နယ္ေျမမ်ားသည္ လူတစ္ဦးစီ၏ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ေပၚလြင္လာမႈႏွင့္ စစ္မွန္ေသာအစိုးရ
တစ္ရပ္အျဖစ္ရပ္တည္လာမႈကို အားမပီးဘဲ အာဏာပိုင္မ်ားထာ၀ရၾဟင္သန္ေရးကို ဇန္းဘြတ္ကိုင္တတ္သည္။ အဖရိကတိုက္၏တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ျဖစ္ေသာ ဆီနီေဂါ သည္ကိုလိုနီရို႕၏ေအာင္ျမင္ေသာ သီတမ္းစာ တစ္ရြက္ျဖစ္သည္။ " သိသာတိုးတက္ေတ၊ေခါင္းေဆာင္မူတိဟိေက တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ေရ အက်ိဳးအျမတ္ျဖစ္ထြန္းႏိုင္ပါေရ" ဟု Mr.Baker မွထပ္ေျပာသည္။
အဂြင့္ဂြင့္မွန္ပါသည္။ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္၏ တည္ျငိမ္အီးခ်မ္းမႈကိုဖန္တီႏိုင္ျခင္းသည္ အုပ္ခ်ဴပ္သူအစိုးရေပၚတြင္လံုး၀မႈတည္နီပါသည္ ဟုႏိုင္ငံေရးသိပၹံပညာသ်ွင္ D.College ကေျပာပါသည္။ အစိုးရတစ္ရပ္အနိန္ျဖင့္ တရားမ်ွတ၍တိက်ခိုင္မာမွန္ကန္
ေသာမူ၀ါဒေရးရာမ်ားခ်မွတ္ျခင္းျဖင့္ အလားလာဟိေသာႏိုင္ငံတြင္းရင္းနွီးျမွပ္ႏွံမႈမ်ားကိုလင္သ်ွာဆိုႏိုင္ပါသည္။ ထိုသို႔ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္လက္နက္ကိုင္ပုန္ကန္မႈတိကိုေလ်ာ့ပါးလားစီႏိုင္သည္။ ကမၻာဘဏ္ႏွင့္ ကုလသမၼဂ က့ဲသို႔ေသာ အဖြဲ႔မ်ားမွ အကူအညီ
ရယူျခင္းသည္လည္း ႏွမ္းထြက္ႏွင့္မွန္ခ်က္ကိုက္ခ်င္မွကိုက္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ေယဘင္ေယေကေလ့ ကမၻာေပၚတြင္ အိႏၵယႏွင့္ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမ်ားသည္ စိတ္လႈပ္သ်ွားဖြယ္ေကာင္းေသာဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားႏွင့္ေအာင္ျမင္မႈရနီကတ္သည္ကိုမျငင္းႏိုင္ပါ။
ကုလတပ္မ်ားမွစစ္ေရးစစ္ရာမ်ားႏွင့္ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံတည္ျငိမ္ေရးကို၀င္ေရာက္ကယ္တင္ျခင္းတည္းဟုေသာအဓိပၹာယ္ေဆာင္သည္ပန္းခ်ီးကားခ်ပ္ကို
အယင္စလိုမဆြဲသင့္ပါ။ ပဇာေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ယင္းပန္းခ်ီကားခ်ပ္သည္အမိုက္ပံုးႏွင့္မိတ္ဆက္ရႏိုင္ပါသည္။
ထိုသို႔ျပဴမႈျခင္းေၾကာင့္ အိပ္ေပါက္ႏွင့္ဖားေကာက္ခရေသာ ကမၻာျဂိဳလ္ေပၚမွ ေျခာက္ႏိုင္ငံ၊ခုႏွစ္ႏိုင္ငံတိထဲတြင္ အီရတ္ႏွင့္အာဖကန္နီစတန္္ႏိုင္ငံတိပိုင္္မေသခ်ာ မေရရာမူတိႏွင့္ထိပ္တိုက္တိုးလားႏိုင္ပါသည္။ ေနာက္တစ္ႏိုင္ငံက ဆိုမားလီးယား ပါ။ ပထ၀ီအနိန္အထား၊သမိုင္းဆိုရာႏွင့္မ်ိဳးႏြယ္ျပႆနာတိႏွင့္ က်င္ကိုင္နီရေသာ ဆိုးမားလီးယားႏိုင္ငံသည္ ကမၻာေပၚတြင္ဆြဲေဆာင္မူ၏ေတာင္တဘက္ကိုေရာက္နီသည္မွာ အဆန္းမဟုတ္ပါ။
ေယေကေလ့ ေဒနီရာတြင္မီးစရာတစ္ခုေပၚလာပါသည္။ မိမိ၏ပိုင္နက္အားလံုးကိုမထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေသာ ကိုလံုဘီယာႏိုင္ငံ က်ဆံုးနီပါလာ?? ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ သီြးထြက္သံယိုသတ္ျဖတ္မူတိႏွင့္ခါးသီးစြာရင္ဆိုင္ခရေသာ ကန္ညာႏိုင္ငံသည္ ကမၻာက်ဆံုးမႈအလားအလာဟိတိုင္ျပည္ဇယား ၂၆ မွ ၂၄ သို႔ ေဒႏွစ္တြင္ခံုတက္လိုက္သည္။ ယဘင္ကေလ့ ေျပာင္ေျမာက္ေသာ ကင္ညာစီးပြားေရးလုပ္ငန္းသ်ွင္မ်ား၏ထုကၠန္မႈမ်ားသည္တိုင္းျပည္၏ အနာဂတ္က်ဆံုးမႈကိုဇာေလာက္အာမခံခ်က္ပီးႏိုင္ပါဖို႔လဲ။
သတိၾကီးေသာတိုင္းျပည္တစ္ျပည္၏ပညာတတ္မ်ားသည္ ဆီးေဆာက္ကေရာက္ဆံုးျဖတ္ခ်က္တိကို ေစာင့္ၾကည့္နီတတ္ပါသည္။ လူအမ်ားစုသည္တိုင္းျပည္တစ္ျပည္၏ သမိုင္းေၾကာင္းဆိုင္ရာသဘြတ္အူျပႆနာတိကို အလြယ္ေခ်မိေပ်ာက္တတ္သည္ဟု
ဟာ၀ါယီသကၠသိုယ္မွ ပါေမာကၡ Mr.Tarcisius Kabutaulaka ကေျပာပါသည္။ "ကမၻာအင္အားအၾကီးဆံုးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ေတ အေမရိကန္ႏိုင္ငံစြာေရ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လို႔ ျပာဘံုဘ၀ကနိန္ ရံုးထလာရစြာပါ၊ တစ္ျခားႏိုင္ငံတိကိုလည္း အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ
သီြးထြက္သံယိုမႈမဟိဘဲ အကြ်န္ရို႕ပိုင္ႏိုးထစီခ်င္ပါေရ။ အကြ်န္ရို႕မူ၀ါဒေရးရာတိကို မီြးစပ္ၾကည့္ျပီးေက ေလးဘက္ေလးစိက သံုးသပ္ၾကည့္စီခ်င္ပါေရ" လို႕ သူကထပ္ေျပာခသည္။
ေနာက္ဆံုးဘိတ္ေျပာရမည္ဆိုလ်ွင္ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံက်ယံႈးနိန္လာ၊မနိန္လာဆိုစြာကို ယင္းနိုင္ငံက ျပည္သူတိအေျဖက အသင့္ေတာ္ဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သူရို႕မ်က္လံုးတိက "ငါရို႕တိစြန္႔ပစ္ခံထားရယာ" သို႔မဟုတ္ " စီရင္ခ်က္တိ ရွင္သန္လာယာ" ဆိုခကတ္ေက။
ေက်းဇုတင္ပါသည္။
2009,September လထုတ္ National Geographic မွ Robert Draper ရီြးသားေသာ When Things Fall Apart ေဆာင္းပါးကို အကြ်န္၏ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚမ်ားနွင့္ေပါင္စပ္ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။
(ေဒေဆာင္းပါးကိုၾကိဳက္ေတပိုင္မ်ွ၀ီႏိုင္ပါသည္။)
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၂၈၊၀၈၊၀၉
Posted by KingMarayu at 17:09 0 comments
Labels: ရသစံုလင္ ေဆာင္ပါးရင္ျပင္
Subscribe to:
Posts (Atom)
